Cees Rullens, regisseur, 46 jaar, geboren in het Brabantse dorp Made. Made in Brabant dus.

Ik laat me inderdaad wel graag zien ja, en ik vind het leuk om gezien te worden.

Opvallende jasjes, twee verschillende schoenen, mijn haren opvallend verven, dat klopt. Kijk, 99 procent van wat je doet is dienstbaar aan jan en alleman en die 1 procent is mijn ego. Ik geniet ervan als mensen zeggen ‘wat heb je nu weer aan’. Nee, niet zo van ‘daar komt de regisseur aanlopen’. Ik vind het aardig als mensen een identiteit hebben en laten zien wie ze zijn.

Hoe ik aan zo’n donker uiterlijk kom?

Cees RullensHaha. Mijn overgrootmoeder is ooit vreemdgegaan met een zigeuner. Nee, echt waar. Kijk, in ons dorp was een vaste plek waar zigeuners bivakkeerden. Het is dan vlak voor de Eerste Wereldoorlog, mijn overgrootvader ligt aan het front, en dan gebeurt dat. Binnen een kroost van 14 kinderen, die allemaal blond waren, stond daar plotseling mijn opa, hartstikke donker. Vanaf dat moment begon de familie te spelen en te musiceren. Ik voel dat ook. Ik heb nooit rust, ben altijd de nomade, rondzwervend.
Ik voel dat met de revues in Sittard en Venlo, dan verpand ik mijn hart aan de plek waar ik ben, wetende dat er een volgende plek komt. Ja, in Venlo heb ik het wel moeilijk. Hier wil ik wel blijven hangen, of terugkomen. Nee, dat heb ik niet met Maastricht, mooie stad hoor!

Ik woon er al 20 jaar, mijn kinderen zijn er geboren. (*)

Ik heb hele mooie dingen in Maastricht gedaan. Er is een cultureel besef, en men bewaakt ‘het oude’ goed. Dat doen ze in Venlo ook, alleen wat mij betreft met meer passie. Hier vind je dat historische besef ook bij jonge mensen. Het stokje van Frans Boermans is overgenomen door een nieuwe generatie. Die jeugd begrijpt dat er een groter goed is dan alleen jezelf. Dat besef is in Venlo wel aanwezig. In Maastricht moeten individuen en belanghebbenden hiermee nog afrekenen. Ik voel me als regisseur ook maar een schakel in die lange historische ketting, wel apetrots uiteraard.

Als jongere bemoeide ik me in mijn geboortedorp al overal mee.

Als er ook maar iets gebeurde bij de fanfare of het zangkoor dan speelde ik mee, of ik schreef een musical terwijl ik nauwelijks verstand had van muziek. Ik had altijd behoefte om een bijdrage te leveren aan het dorpsleven. Ik kom er ook niet los van, van die fanfares, die verenigingen. Ook nu niet. Ik ben die dorpsjongen gebleven, ik moet het van de gemeenschap hebben, ik wil dit. Samen met mensen iets zinnigs, leuks en artistieks doen. Dan is er in mijn visie minder ruimte voor vervelende dingen. Dat zijn mijn normen en waarden.
Och, ik heb zoveel verleidingen gehad om professioneel iets anders te doen. Maar ja, ik kies liever een groep die me helemaal wil dan dat ik met mensen moet werken die alleen maar willen scoren of op financieel gewin uit zijn of gericht zijn op buitenkantdingen.

Over "Ze Kump"

Wij houden het publiek een spiegel voor waar steeds meer mensen in willen kijken.
Dit maakt dat wij op zeer basale wijze het dagelijkse leven van de gewone man in combinatie met pijnlijke uitwassen van deze tijd aan de kaak durven te stellen. In “Ze Kump” wordt de individualisering op de hak genomen.

(*) vanaf november 2009 woont Cees in Venlo.
Telefoon : 0653569122
E-mail : ceesrullens@live.com