Frans Boermans († 11-03-1999) behoort tot de top van de Limburgse dichters en schrijvers. Hij bagatelliseerde zijn werk zelf altijd en meende dat hij moest oppassen om niet van trots naast zijn schoenen te lopen als hem lof werd toegezwaaid. Dat verklaarde hij tenminste bij de toekenning van de Jo Hansenprijs in 1997.
Frans Boermans

VIP

Maar bij diezelfde gelegenheid gaf hij, de draak met zichzelf stekend, aan dat hij er over nadacht "um, net wie iddere VIP, allewiels mien memoires in elf deile oèt te gaon gaeve, maar gennen oètgaever woel aan de oètgave wat oètgaeve waeges de hoeëge oètgave". ( om, zoals iedere VIP, nu eindelijk mijn memoires in elf delen te gaan uitgeven, maar geen enkele uitgever wil aan de uitgave iets uitgeven wegens de hoge uitgaven.)

De werkelijkheid was dat Frans Boermans, hoewel Stichting Henric van Veldeke hem hiervoor meerdere malen benaderde, zijn eigen werken niet belangrijk genoeg vond om ze anders dan als lied of revue-productie te publiceren.

Levenswens

Van de andere kant liet hij nooit na om, lenend bij de Romeinse schrijver en politicus Cato, zijn levenswens naar voren te brengen met de woorden: "Euveriges bin ik van meining, det d’r in Venlo ’n klein Noord-Limburgs streektheaeterke mót kómme wao-in allein dialekstökker waere gespeuld".(Overigens ben ik van mening, dat er in Venlo een klein Noord-Limburgs streektheater moet komen waarin alleen dialektproducties worden gespeeld.)

Toen Frans Boermans overleed en zijn literaire nalatenschap door zijn vrouw en kinderen beschikbaar werd gesteld, was de tijd rijp om én zijn werken voor de huidige en komende generaties toegankelijk te maken en beschikbaar te stellen én om na te gaan of zijn hartenwens om een volkstheater te realiseren, alsnog in vervulling kon worden gebracht.

't Theater van 't laeve

Onder deze titel bracht Dialectvereniging Veldeke Venlo in het jaar 2000 een biografie uit over het leven en de werken van Frans Boermans, geschreven door Adri Gorissen.

Stadsarchief

De honderden teksten die Frans Boermans heeft geschreven zijn door de dialectvereniging Veldeke gearchiveerd, en bewaard in het stadsarchief van de gemeente Venlo.

Ereprijzen:

1971 Limburgse CultuurprijsFrans Boermans en burgemeester van Graafeiland
1978 Bronzen Eendagsvlieg
1984 Venlonaar van het Jaar
1989 Erepenning Gemeente Venlo
1997 Jo Hansenprijs
1999 Venlonaar van de Eeuw